Bijna vergeten

-
 

een houtduif beslist
dat het tijd voor liefde is
wat een stom gekoer!

Populaire posts van deze blog

Onder de zoden

-
O vruchtbare heuvel Met melkdistel, moederkruid en madelief begroeid - hieruit kwam ik ter aarde En wie niet? Is het daarom dat ik het woord       aardedeken om mij heen trek met behagen tot alleen mijn snuitje nog tevoorschijn steekt en de groene vlakte als een eindeloze mantel van mijn schouders golft? Leg mij naakt onder de aarde, straks Of in een wade van lijn hooguit Het strelen van de zachte wortels zal een feest der herkenning zijn Even sappig als de moederschoot zal ik worden, uitvloeien opstijgen tot gras Breng dan een koe Augustus 2010, verschenen in Dertien Manen Andere gedichten gelezen op de bellenblaasdag: Het lied van de magiër Sneeuwklok Paardebloem Lathyrus Beuk Nellie/Laat seizoen
Meer lezen

Fier

-
Afbeelding
Ik zit in mijn schulp … in mijn schelp … in mijn schaal Hola, zei de haas dat was de bedoeling niet En met een sprong stond hij er naast zijn rode spiervlees achterlatend in een marinade van even rode wijn jeneverbessen en nobele laurier Hij trok de rits van zijn slordig achtergelaten vel dicht van zijn kloten tot zijn kop en vulde de boel met positieve gedachten die, zoals we weten, vaak niets voorstellen maar wel lucht in de zaak brengen Hij groette de zon en eerde de windstreken Zo, nu stonden ook zijn oren fier overeind (Dat slappe gedoe vond hij nogal konijnig) Hij streek zijn snorren op en schudde zijn kop De dag kon beginnen. Het gedicht schreef ik in november 2010 en is opgenomen in de bundel Dertien Manen. Het schilderij maakte ik in oktober 2017.
Meer lezen

Kijk, liefste

-
Afbeelding
Liefste, Kijk! Wat ik met dit schrijven wil is lijnen schetsen voor jouw verbeelden een begin maken voor jouw verhaal - meer niet Wat ik voor jou zou willen is de ruimtes tekenen tussen de takken die jij vullen mag met elfen, trollen en kamelen - of niks Wat ik voor jou zou willen  is woorden weven als zomerwolken die jij droomt tot Frankrijk, ijsco’s, luchtkastelen - of wolk Wat ik voor jou zou willen dichten, is zo leeg en ruim dat jij er helemaal bij in past - liefste Dus waar ik zucht, haal ik de woorden door Waar een traan valt, pak ik gum Waar ik voordring, stap ik terug Waar ritme stampt of rijm dwingt, schrap ik Want wat ik zou willen is je een stilte beschrijven zoals die ’s avonds valt als de merel klaar is met zingen de vleermuis komt  en de dag nog even blijft hangen En dat je dan de wonderen kon horen fluisteren waar je begon te kijken naar mijn halve woord
Meer lezen